Portekiz’deki barınma hakkı mücadeleleri sürüyor: hükümetin çadır tahliyeleri kan kaybediyor

Ülkenin belirli bölgelerinde tesirli olan Charles fırtınası, okulları ve iş yerlerini kapanmasına sebep olurken, benim gibi trekking meraklılarının yola çıkmasını zorlaştırdı. Ancak, Lizbon’un Rossio Meydanı’nda barınma hakkı için kendi yaşam alanlarını oluşturan mücadele edenlerin son geceyi geçirdi.

Lizbon Kampı’nın mücadeleleri ve protesto ortamı

Barınma hakkı için savaş veren “Lizbon Kampı” (Acampada de Lisboa), Charles fırtınası sonrası çadırların kaldırılmasına karşın, farklı etkinlikler ve toplumsal gösteriler ile devam ettirilmeye gayret ediyor. Örneğin, Web Zirvesi’ne eş zamanlı olarak Kamp temalı bir zirve düzenlenmekte. Bu simge işareti de gecekondu kullanımıdır. İki görüş ayrılıklarına neden olan sorunlar ise: Lizbon’un lüks turizm cenneti olarak tanıtılıyor ve öte yandan, özellikle gençlerin gelirleri ev masraflarını karşılamaya yeter.

Kamusal haklar ve toplumsal talepler

İçme suyu ulaşmak, sağlık ve eğitim birer toplumsal hakları değil midir? Peki, insanın düzenli için önemli olan gelir seviyesi olanak kira karşılayabilir midir.

Başkent Lizbon’da bir süre süren çadır kıyım, bu sorunu Avrupa’nın merkezinde yeni tartışmalara yol açtı. Bunlar bir kapsamlı konut sorunu değil; konut hakkının asıl bir hak aklanması için verilen kavganın ifadesi.

Avrupa genelinde barınma politikalarına tepki

Protesto, İspanya’daki benzer eylemler ile birlikte örtüşme sağlıyor; hükümetlerin ekonomi politikalarına karşı duyulan öfke artarken. Tüm artış gösteren kira maliyetleri, halkın tepki ve tepkisini çekiyor.

10 Ekim’de Porto’da başlatılan konut hakkı kavga _lizbon’a yayıldı; Rossio Meydanı ve Porto’daki Praça D. João I’ de çadırlar kuruldu. Eylemciler; kiracılar kapsamında kira tahliyesi yasaların geliştirilmesini, tahliyelerin kısıtlanmasını ve kamu konutlarının arttırılmasını talep ediyor. Eylem taşeronlarına göre, merkez sağ hükümeti yeni yasa ile konut krizini daha da koyu hale getirecek.

2015’ten beri ev fiyatları bütün ülkede büyüklükte yükselişte. Lizbon’da bu oranlar çok yüksek, bankalarına göre ülke genelinde yüz binlerce konteyner açığı mevcut.

2011’de üstünde büyük kısıtlama getiren AB kuruluşları, ECB ve IMF; kamu bütçelerine kısıt koyma şartları iftira attı. Bu durum, kentin gelişimi büyük ölçüde özel sektöre devredildi. Turistik yoğun ilgisi, kira fiyatlarını artışa geçirdi ve ev sahipleri, uzun süreli kiralama yerine kısa süreli kiralama gibi alternatifleri tercih ediyor.

Merkez sağ hükümetin gösterilere karşı yaklaşımı baskı aracı uyguladı. Ekim ayının gücü gecekondu alanlarını sınırlandırdı; kayıtlara geçen gözaltılar ve yaralanmalar yaşandı. 1 Kasım’da bir müdahale gerçekleşti. Mücadele edenlerin sloganı: “Não consegues pagar renda? Traz tenda” - “Kirayı ödeyemiyor musun? Çadırını getir.”

Ev bulamayanlar, barınma krizini tepki göstermek için meydanlarda çadır kurdu, ancak devlet bunu kaldırdı. Protestolar sürecek çünkü polis müdahalesi krizi çözmek gibi görünüyor.